Gemeten naar beplante oppervlakte is Spanje het grootste wijnland te wereld. Dat het naar volume pas op de derde plaats staat heeft te maken met de lage opbrengsten. Die hebben alles te maken met de soms barre omstandigheden waaronder de druivenstokken zijn aangeplant. Grote delen van het land zijn warm en droog. De meeste wijngaarden liggen in het noorden en oosten. Een belangrijke uitzondering is La Mancha, ten zuiden van Madrid. Dat is het grootste aaneengesloten wijngebied ter wereld. De grote doorbraak van Spanje als leverancier van kwaliteitswijnen begon eind jaren '80. Na het herstel van de democratie en de toetreding tot de Europese Unie is een moderniseringsproces op gang gekomen dat zijn weerga niet kent. Spanje heeft zich sindsdien onderscheiden met zowel 'mondiale' wijnen, gemaakt van internationaal populaire druiven, anderzijds met heel typische, oer-Spaanse wijnen, maar dan wel gemaakt volgens de modernste inzichten. Het land heeft zodoende voor elk wat wils.

Helaas is er nog geen informatie beschikbaar.

De Zuid-Afrikaanse wijngebieden behoren tot de mooiste ter wereld. Er wordt al meer dan 300 jaar wijn gemaakt. Het bijzondere is dat ze de traditie van de Oude Wereld combineren met de wijntechnologie van de Nieuwe Wereld. Zuid-Afrika verbouwd diverse druivenrassen, alle met hun eigen smaakkarakter. De wijnbouw in Zuid-Afrika is van oudsher volledig geconcentreerd in de Kaapprovincie. De reden daarvoor is simpel: in de rest van het land is het veel te warm. Lange tijd bestond de productie uit versterkte zoete wijnen, port en sjerrie, en uit basiswijnen voor distillatie. Wijnen met raffinement waren zo goed als onbekend. Mede door die toelevering aan distilleerderijen is de aanplant nog altijd in meerderheid wit. En dat terwijl internationaal juist rode wijnen gevraagd zijn. De Kaapse producenten zijn daarom koortsachtig bezig geweest om hun wijngaarden te herbeplanten met blauwe druiven. Ook hebben ze tegenwoordig de beschikking over de nodige technische middelen en knowhow.

De Grieken noemden het Oenotria, Wijnland! Een toepasselijke naam voor wat nu Italië is. Italië is immers een wijnland bij uitstek. Groot, gevarieerd en tegelijk ook onbekend. Misschien komt dat wel omdat de Italianen hun grenzenloze creativiteit niet altijd in de juiste marketingbanen weten te leiden. Zie het duizelingwekkende aantal wijnen en bijbehorende (herkomst)benamingen. Aan de andere kant zou dit gegeven een uitdaging voor avontuurlijke wijnliefhebbers moeten zijn. En er is meer wat Italië uniek maakt. Geen enkel ander land kan zich er op beroemen dat het wijnbouw heeft in letterlijk alle gewesten. In Italië is dat van het hoge noorden tot in het diepe zuiden. Nog een detail: in het ontwerpen van hun etiketten laten de Italianen iedereen ver achter zich. Lokale tradities Hoewel Italië een mediterraan land is, zorgt de verspreiding van wijnbouwgebieden over het hele land ervoor dat de druiven onder wisselende klimaatsomstandigheden groeien. Het noorden is in de regel wat koeler en natter dan het zuiden. Een belangrijke kwaliteitsfactor in dit verband is de ligging van de wijngaarden. Vooral in het warme zuiden geldt: hoe hoger hoe beter. Italië is eeuwen lang een land geweest van onafhankelijke regio's. Elk van die regio's ontwikkelde een eigen identiteit. In taal en gebruiken, in de keuken en in de wijnbouw. Tegelijk heeft Italië altijd open gestaan voor invloeden van buitenaf. Ook dat heeft zijn sporen achtergelaten in de wijngaarden. Al bij al kent het land een enorme veelheid aan inheemse en internationale druivenrassen. Van al die rassen verdienen er minstens twee een speciale vermelding: nebbiolo en sangiovese. De eerste gedijt alleen maar in Piemonte. De 2e is in grote delen van het land aangeplant maar dankt z'n reputatie aan de vooral aan de grote wijnen uit Toscane. Beide geven rode wijnen van internationale allure. Een opvallend verschijnsel in delen van Noord-Italië is de geleiding van de druivenranken langs pergola's. Deze geleidingswijze is ondanks z'n landschappelijke aantrekkelijkheid wel op de terugweg. Draadgeleiding geeft nu eenmaal betere kwaliteit fruit. Op het gebied van vinificatietechnieken biedt Italië eveneens een grote variatie. Een van de meest in het oog springende gebruiken is het laten indrogen van al geplukte druiven. Deze techniek wordt toegepast voor zogeheten recioto en passito wijnen. Etikettering Italië kent een duizelingwekkend aantal individuele wijnen en herkomstbenamingen. Ze zijn onder te verdelen in vier categorieën: - Vino da Tavola (VdT) - Benaming voor eenvoudige wijnen op basisniveau. Omvatte tot voor kort ook experimentele topwijnen, maar die zijn tegenwoordig meestal geklasseerd als IGT (zie hierna). - Indicazione Geografica Tipica (IGT) - Een soort tussencategorie voor experimentele wijnen die om de een of andere reden niet in aanmerking komen voor een traditionele DOC (zie hierna), bijvoorbeeld omdat men niet-traditionele druiven gebruikt of ongebruikelijke vinificatietechnieken toepast. Deze aanduiding zegt dus eigenlijk alleen iets over het herkomstgebied. IGT-wijnen evenaren regelmatig de kwaliteit van DOC-wijnen en gaan daar soms nog overheen. - Denominazione di Origine Controllata (DOC) - De klassieke Italiaanse herkomstbenaming, vergelijkbaar met de appellation contrôlée in Frankrijk en in sterke mate gebaseerd op tradities. Regels hebben betrekking op o.a. de begrenzing van de streek, toegestane druivensoorten, rendementen en productietechnieken. - Denominazione di Origine Controllata e Garantita (DOCG) - In theorie de eredivisie van Italië met strengere regels dan voor 'gewone' DOC. De keuze van de gebieden laat echter ruimte voor enige twijfel. In combinatie met een streeknaam kom je regelmatig de term Classico tegen. Het gaat dan om het oorspronkelijke kerngebied van een DOC dat meestal ook de beste kwaliteit oplevert. Riserva slaat op wijn van superieure kwaliteit met verplichte rijpingsduur. Hoe lang hangt af van de afzonderlijke DOC(G)'s.

Argentinië is met ruim 200.000 hectare wijngaard verreweg de grootste wijnproducent van Zuid-Amerika. Het is ook een land dat, min of meer in navolging van het buurland Chili, kwalitatief sterk in opkomst is. Wijnbouw werd er in de 16e eeuw geïntroduceerd door de Spaanse veroveraars. Gevarieerde aanplant Argentinië kent voor een niet-Europees wijnland een verrassend gevarieerde aanplant, zeker wanneer je een directe vergelijking met buurland Chili maakt. Rassen voor rode wijn worden het meest geteeld, met als meest karakteristieke de malbec. Hoewel van Franse afkomst is die druif als de 'nationale' Argentijnse druif te beschouwen. Hij geeft karaktervolle wijnen die soms heel goed kunnen rijpen. Een andere specialiteit is de van origine Piemontese bonarda. Verder kom je ook de Spaanse tempranillo tegen, de 'wereldburgers' cabernet sauvignon en merlot, syrah en ook wat pinot noir. Argentinië's visitekaartje bij de witte druivenrassen is de aromatische torrontés.

Chili is niet het grootste wijnland van Zuid Amerika - dat is buurland Argentinië - maar het is wel toonaangevend geweest in kwaliteit en marketing. Het heeft in ieder geval het schoolvoorbeeld geleverd van een succesvolle aanpak door een 'nieuw' wijnland dat z'n productie heeft afgestemd op de behoeften van de buitenlandse markt. Dat gebeurde eind jaren '70, begin jaren '80 en werd mede ingegeven door een dalende consumptie in eigen land. Een echt 'nieuw' land is Chili eigenlijk helemaal niet. Al in de 16e eeuw plantten de Spanjaarden er de pais druif aan. Eind 19e eeuw exporteerde Chili zelfs op vrij grote schaal wijn naar het door phylloxera zwaar getroffen Europa. De stijl van die wijn was in hoge mate geïnspireerd door Bordeaux. Rood dus, en gemaakt van druiven als cabernet sauvignon en de sinds kort weer herontdekte carmenère. Het succes was alleen van korte duur en het grootste deel van de 20e eeuw produceerde Chili ruwe, oxidatieve wijnen voor de weinig kritische thuismarkt.

Helaas is er nog geen informatie beschikbaar.

Helaas is er nog geen informatie beschikbaar.

Helaas is er nog geen informatie beschikbaar.

Piemonte Piemonte vormt samen met Toscane dé referentie voor Italië als wijnland. Het is een heuvelachtig gebied in het noordwesten, met als bekende plaatsen de truffelhoofdstad Alba en Asti. Piemonte kent een grote variatie aan wijnen, wat tot uitdrukking komt in de vele tientallen DOC's. Een vaak gebruikte, min of meer regionale herkomstbenaming voor cepagewijnen, waaronder de allergrootste, binnen de streek is Langhe. Piemonte staat voor alles te boek als de regio voor rode wijnen van de nebbiolo-druif. De bekendste daarvan zijn Barolo en Barbaresco. Piemonte heeft echter nog heel veel meer te bieden. Wat makkelijker toegankelijke alternatieven voor de Nebbiolo's zijn wijnen als Barbera en Dolcetto. Deze wijnen zijn in de jaren '90 min of meer herontdekt en hebben sindsdien een dramatische stijging in kwaliteit te zien gegeven. Ook de witte wijnen uit deze regio, zoals Gavi en Roero, zijn zeer de moeite waard. Een andere troef van Piemonte, en vooral van Asti, zijn mousserende wijnen zoals Spumante en de fruitige, lichtzoete Moscato.

Puglia (Apulië) ligt in het uiterste zuiden in de hak van Italië. Hier komen verrassend goede witte wijnen vandaan, ondermeer uit Locorotondo. Bekende en kwalitatief goede rode wijnen uit Pugila zijn ondermeer de Salice Salentino en de wijnen van het lokale druivenras primitivo.

Helaas is er nog geen informatie beschikbaar.

Helaas is er nog geen informatie beschikbaar.